Terwijl de espressokop zich langzaam vult, ruim ik alvast de ontbijttafel af. Op het perron, wachtend op de trein, oefen ik Griekse woordjes in een app – handig voor mijn theologiestudie. De agenda staat vol afspraken die naadloos in elkaar overlopen. Efficiënt en doeltreffend. 

Totdat het jaar begon met een sneeuwdeken en het land stilviel. Treinen reden niet, vliegtuigen bleven aan de grond, musea sloten hun deuren, afspraken verdwenen uit de agenda. Wie zich op straat begaven, voelden zich door de sneeuw verbonden. Door een vleugje anarchie kon ik genieten van het onverwachte. 

Wat als we meer ‘lege tijd’ zouden hebben? Tijd die meteen productief hoeft te zijn? Volgens de Raad voor de Volksgezondheid en Samenleving zijn we daar collectief wel aan toe. Tijd dat er niets moet, tijd om te ademen. 

Met het nieuwe jaarthema van GroeneKerken sluiten we hierop aan. Een thema met zachte woorden die tegelijkertijd een krachtig tegengeluid vormen: vertraag, verwonder, vier! Drie woorden die uitnodigen tot een andere manier van leven, geloven en zorgen voor de aarde. 

Vertragen is misschien wel de meest radicale daad van deze tijd. Het betekent weigeren mee te doen aan een systeem dat alles opjaagt en uitput. In de Bijbel is vertraging geen stilstand, maar heilige ruimte: ruimte waarin God spreekt, mensen tot zichzelf komen en heel de schepping kan herstellen. 

In die vertraging groeit verwondering. Verwondering over een sneeuwklokje dat door de koude grond breekt, over vogels die hun weg feilloos vinden, over de kwetsbare kracht van alles wat leeft. Verwondering opent onze ogen en ons hart.  

Vieren is geen oppervlakkig feest, maar een vorm om diepe dankbaarheid te uiten. Vieren dat we deel uitmaken van Gods goede schepping. Vieren dat de zorg voor de aarde niet alleen verantwoordelijkheid vraagt maar ook vreugde brengt: samen eten, delen, leven. In een wereld vol zorgen is vieren een daad van hoop. 

Vertraag, verwonder, vier! Dat is geen takenlijst of stappenplan, maar een levenshouding. Een uitnodiging om dit jaar – elke dag opnieuw – met aandacht te leven, je geloof te verdiepen, je te verbinden met je medemens en de meer-dan-menselijke schepping. Doe je mee? 

Carla Dik-Faber 
Projectleider GroeneKerken