In de GroeneKerken app werd gevraagd naar ervaringen met Oikocredit. Fieke Bijnagte reageerde. Om meer te weten te komen gingen we met haar in gesprek over duurzame financiën én haar groene kerk: de Protestantse Gemeente Tricht. 

“Hoe het allemaal is begonnen weet ik niet precies, maar vroeger investeerden we vanuit de diaconie ook al in Oikocredit. Toen veranderde er iets bij Oikocredit en daarmee stopte ook onze investering. Door vragen van één van de kerkrentmeesters investeren we nu gelukkig weer bij Oikocredit. Het financiële rendement is niet hoog: soms houden we na aftrek van de beheerkosten weinig aan dividend over. De hoogte van het dividend wordt ieder jaar bepaald op de ledenvergadering van Oikocredit en daar heb je ook de mogelijkheid om mee te praten over het beleid.” 

“We zouden natuurlijk ook ons geld kunnen investeren in beleggingen waar we meer rendement krijgen en dan de winst daarvan kunnen weggeven aan goede doelen. Maar op deze wijze dragen we heel direct bij aan de hulp voor onze naasten. Investeren in Oikocredit past ook heel goed bij het idee om mensen een hengel te geven in plaats van elke keer een vis. Via Oikocredit worden mensen namelijk echt geholpen om zelf een bestaan op te bouwen!” 

“Investeren in Oikocredit past ook heel goed bij het idee om mensen een hengel te geven in plaats van elke keer een vis.”

“Het liefst zou ik zien dat we als kerk bij Triodos of ASN zouden bankieren. Die zijn toch een heel stuk duurzamer dan de Rabobank. Maar net als in veel dorpen zie je van oudsher een vervlechting met de plaatselijke bank en verhuizing van bank is best een gedoe. Overstappen is voor ons (nu nog) een te grote stap. Daarnaast zijn we een vergrijsde gemeente en lopen de inkomsten terug. Het dure onderhoud van ons monumentale kerkpand wordt voor een groot deel bekostigd door de inkomsten die de kerkrentmeesters via Rabo-ledencertificaten en pacht weten te behalen. Oikocredit past beter bij de diaconale taak van de kerk.” 

“De kerk is er niet alleen voor onze geloofsgemeenschap.”

“Met zo’n vergrijsde gemeente denk je ook na over de toekomst. Je wilt het mooie gebouw graag voor de toekomst behouden. Daarom zeggen we: de kerk is er niet alleen voor onze geloofsgemeenschap! Gelukkig delen we haar al – heel duurzaam – met een ander kerkgenootschap. Tegelijk zijn we bezig om haar functie te verbreden. Zo organiseren we via Vrienden van de Sint Pieter lezingen en concerten en bieden we met Kunst in de Kerk een plek voor tentoonstellingen en exposities. Bovendien is de kerk ook dinsdags open. We zijn ook plannen aan het maken voor een verbouwing, zodat er voldoende sanitair is en ook een keuken. Dat is niet alleen nodig voor bijvoorbeeld begrafenissen nu, maar ook voor het toekomstige gebruik van de kerk. De verbouwing proberen we ook duurzaam te doen.” 

“Het dorpshuis heeft veel van de sociale functies van de kerk overgenomen met activiteiten als koffiedrinken en een jeu de boules-baan. We werken graag met hen samen. Sowieso merk je in het dorp wel dat ze ons oude kerkje koesteren. We hadden al langer een stuk grond bij de kerk waar eerst moestuinen waren. Daar was op een gegeven moment minder animo voor en toen bedacht iemand om er een Bijbelse stiltetuin van te maken. Dat project – het Pietershofje – kreeg veel bijval. We plaatsten een berichtje in de krant en uit het hele dorp kregen we plantjes, stenen en hulp. Mensen vinden het leuk om iets bij te dragen en door de gedoneerde planten ziet de tuin er nu al prachtig vol uit!”

“Dat wens ik iedere groene kerk toe: zo’n gezamenlijk project met het hele dorp of de buurt. Het brengt zoveel vreugde en gemeenschap!” Fieke Bijnagte | Protestantse Gemeente Tricht